افغانستان، مسؤولیت مشترک ما و جهانیان

افغانستان، مسؤولیت مشترک ما و جهانیان

ایالات متحدۀ امریکا به تاریخ 8 نوامبر سال روان شاهد انتخابات ریاست جمهوری بود که در آن آقای دونالد ترمپ به حیث رییس جمهور منتخب، انتخاب گردید. بعد از انتخاب آقای دونالد ترمپ، یکتعداد از صاحب نظران و هموطنان ما لحظه شماری میکنند که سیاست خارجی رییس جمهور منتخب امریکا در قبال افغانستان چه خواهد بود.  

افغانستان که در مرحلۀ بزرگ تحول قرار دارد تجربۀ تلخ جنگ های داخلی که منجر به  سرازیر شدن هزاران تروریست را در دهۀ 90 به افغانستان گردید، دارد. همچنان جامعۀ جهانی، به خصوص کشور های غربی و در رأس ایالات متحدۀ امریکا تهدید واقعی تروریزم را درک می کنند و نمی گذارند که در جنگ علیه تروریزم حیثیت و اعتبار جهانی خود را صدمه برسانند چون آنان نیز از تنها گذاشتن افغانستان در دهۀ 90 درس های را آموخته اند. اخیراً جلالتمآب محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان  در ملاقات اش با هیات کمیته تعزیرات سازمان ملل متحد گفت که دولت افغانستان می خواهد  تا اسامی تروریستان در لست تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد به شمول درج اسم ملا هیبت الله رهبر جدید طالبان درج شود.

سوال اینست که آیا تعهد جامعۀ جهانی صرفاً برای امنیت و رفاه مردم افغانستان است، و یا اینکه آنان تهدید فرا منطقوی تروریزم را درک کرده اند و نمی خواهند که تروریستان به سرزمین های شان سرازیر شوند؟ حضور جامعۀ جهانی در افغانستان تنها برای نجات مردم رنج دیدۀ افغانستان نیست. آقای مایکل مکینلی سفیر ایالات متحدۀ امریکا در افغانستان در همان روزی که آقای دونالد ترمپ چهل و پنجمین رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا انتخاب گردید در مورد تعهد کشورش به افغانستان گفت که با پیروزی هر یکی از نامزدان، تغییر در تعهد کشور متبوعش در قبال مردم افغانستان به وجود نخواهد آمد بلکه رابطه بین دو کشور همچنان مستحکم و پایدار باقی خواهد ماند.

دولت جمهوری اسلامی افغانستان در پالیسی خارجی اش جهت جلب حمایت جامعۀ جهانی در جریان دو سال گذشته دست آورد های زیاد داشت.  تلاش دولت جمهوری اسلامی افغانستان در مرحلۀ تحول ده ساله جهت جلب حمایت جامعۀ جهانی، به خصوص برای نیرو های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان فوق العاده مهم بود. مطمین استم که نسل های آینده پیرامون تلاش های حکومت وحدت ملی برای استحکام ثبات ملی از طریق جلب همکاری بین المللی قضاوت مثبت خواهند کرد.

دولت افغانستان، در جریان پانزده سال گذشته توانست تا مراودات سیاسی، امنیتی و اقتصادی بین افغانستان و جهان را بر اساس پیمان های دو جانبه سر و سامان دهد. جامعۀ جهانی بر اساس توافقات دو جانبه شان با دولت مسوولیت دارند تا از دولت و مردم افغانستان در برابر تروریزم بین المللی حمایت کنند. یکی از این پیمان های دو جانبه موافقتنامۀ امنیتی بین افغانستان و ایالات متحدۀ امریکا است که در سال 1393 به امضا رسید.

بر اساس این موافقتنامه افغانستان و ایالات متحدۀ امریکا همکاران استراتیژیک اند. در این موافقتنامه آمده است که آیالات متحدۀ امریکا متعهد به مشورت، آموزش، تجهیز، حمایت و تقویت پایدار نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان می باشد. علاوتاً گفته شده است که دو کشور برای تقویت امنیت و ثبات در افغانستان، مبارزه با تروریزم، سهم‌گیری در صلح و ثبات منطقوی و بین‌المللی و ارتقای توانمندی افغانستان برای دفع تهدیدات داخلی و خارجی علیه حاکمیت، امنیت، تمامیت ارضی، وحدت ملی و نظام مبتنی‌ بر قانون اساسی این کشور، به تقویت همکاری‌های نزدیک با یک‌دیگر ادامه می‌دهند.

همچنان در سال 1393 دولت جمهوری اسلامی افغانستان با سازمان اتلانتیک شمالی(ناتو) موافقتنامۀ امنیتی (سوفا) را امضا کرد که بر اساس آن ناتو ماموریت مشوره دهی، آموزش و تجهیز نیرو های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان را ادامه خواهد داد. در مادۀ دوم بند اول این موافقتنامه آمده است که طرفین با آرزوی مشترک ‌شان اذعان می ‌دارند که مشارکت میان آن‌ها طوری توسعه یابد که با اکمال همکاری‌های گذشته و تحکیم همکاری‌های جاری امنیتی‌شان ادامه پیدا کند. طرفین بر اهمیت تداوم فعالیت‌های ناتو برای حمایت از امنیت در افغانستان توافق می‌کنند.

کشور های عضو ناتو بر اساس همین موافقتنامه در کنفرانس وارسا در بیشتر از ده میلیاد دالر را الی سال 2020 میلادی با نیرو های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان اعلان کرد. همچنان در کنفرانس بروکسل که در همین سال برگزار شد باز هم کشور های ناتو برای رشد اقتصادی افغانستان متعهد به پرداخت 15.2 میلیارد دالر شدند.

از ینرو گفته می توانیم که در سیاست آقای دونالد ترمپ رییس جمهور منتخب ایالات متحدۀ امریکا در قبال افغانستان تغییر عمده رونما نخواهد شد بلکه ایشان تلاش خواهد کرد تا در برابر تهدید تروریزم تلاش بیشتر نماید.

مردم ما با بدترین نوع جنگ تحمیل  شده روبرو اند که هر روز ده ها تن را قربانی میگیرد. کشور ما که از پانزده  سال به این طرف با تهدیدات تروریزم روبرو بوده و است می خواهد شاهد صلح و امنیت به زودترین فرصت باشد. جامعۀ جهانی به ویژه کشور های عضو ناتو میدانند که یکی از همسایه های افغانستان علناً کشور مستقل، خود مختار و آزاد افغانستان را با تروریستان مسلکی تهدید می کند. جامعۀ جهانی که تعهد دراز مدت با افغانستان دارند باید فشار کافی را بر کشور های صادر کنندۀ تروریزم وارد کند تا مردم از شر این بلا در آمان شوند.

دولت و ملت افغانستان تعهد قوی برای مبارزه علیه تروریستان بین المللی دارند. تعهد ملت ما در برابر تروریستان قویتر از آن است که جهانیان فکر می کنند. سربازان نیرو های دلیر ملی دفاعی و امنیتی کشور با ایثار و فداکاری در مقابل تروریستان می جنگند و در جریان پانزده سال گذشته ثابت ساختند که نیرو های شکست ناپذیر اند. بناً جامعۀ جهانی باید به همکاری هایشان با نیرو های ملی دفاعی و امنیتی افغانستان ادامه دهند.

گفته می توانیم که از شکل گرفتن روابط افغانستان و جهانیان در جریان پانزده سال گذشته با تغییر در رهبری حکومت ها، تغییر در قبال سیاست کشور ها به وجود نخواهد آمد. اکثریت اجماع بین المللی مبارزه علیه تروریزم، محوه کشت و قاچاق مواد مخدر، ترویج ارزش های دیموکراسی، صلح و امنیت در افغانستان و بلاخره افغانستان متحد، با امن و پویا را می خواهند.

در لست 196 کشور جهان، تنها چند کشور انگشت شمار استند که هنوز هم تلاش می کنند تا با حمایت از تروریستان وضعیت سیاسی و امنیتی را به نفع خودشان رقم زنند. آنان اشتباه می کنند و نمی توانند با حمایت از منفورترین پدیدۀ یعنی تروریزم به اهداف شان برسند. این کشور ها آهسته آهسته به انزوا می روند و روزی فرا خواهد رسید که مردمان شان علیه شان قیام کنند و آنان را سرکوب نمایند.